جلب مشاركت عمومي به منظور توسعه و تعميق نظارت و بازرسي

رضا صفري شالي

كارشناس ارشد مطالعات اجتماعي و توسعه روستايي

چكيده مقاله  

مقدمه  

تعريف و مختصات موضوع  

مباني نظري  

اهميت مشاركت مردمي  

مراحل مشاركت و عوامل طرح برنامه هاي نظارت و بازرسي  

شناخت موانع عمده مشاركت مردمي  

تعيين سطوح و عوامل موثر در مشاركت مردمي  

نتيجه گيري  

منابع و مآخذ  

چكيده مقاله     

مشاركت، همزمان با زندگي بشر آغاز شده است. انسان به صورت اجتماعي زندگي مي كند و براي برطرف كردن نيازهاي خود اعم از مادي و معنوي از هم نوع خود كمك مي گيرد.

 اين پديده درتمام اديان و مذاهب وجود داشته است و كتاب آسماني مسلمانان؛ قرآن مجيد، به كرات انسانها را به تعاون و همياري و مشاركت فراخوانده است و آنها را از تكروي، نهي نموده است.

 مشاركت در اصل, كنشي هدفدار و اختياري است كه از روي ميل و رغبت و نياز و در جهت بهبود زندگي صورت مي گيرد. از نظر صاحب نظران اين عامل، به عنوان يكي از عوامل موثر بر فرايند امور و مسايل اجتماعي و توسعه ملي نام برده شده است. با توجه به مختصات مشاركت، صاحب نظران آن را از حقوق مدني انسانها به شمار آورده اند و آن را امري تحميلي يا دعوتي ندانسته اند؛ بلكه آن را اعطاي قدرت فراگير به گروههاي ضعيف دانسته اند.

 امروزه برنامه ريزان، تكيه بر الگوهاي توسعه درون زا و خود ياور را امري لازم و ضروري مي دانند، بدين ترتيب اگر الگوي مديريت مشاركتي اجرا شود افراد جامعه، خلاقيت و تلاش خود را به كار مي گيرند تا هر كدام براي ايجاد بهبود در وضعيت، نقش اساسي ايفا كرده و نظر اصلاحي بدهند. وقتي افراد درجامعه احساس مي كنند كه نظريات و آرا و تواناييهاي آنها مي تواند در جهت بهبود وضعيت جامعه موثر باشد، به طور همه جانبه خود را ملزم به مشاركت در گروهها و انجمنها و طرحهاي مردمي مي نمايند.

 بدين ترتيب در امر بازرسي و نظارت نيز وظيفه مسوولان ساده تر مي شود و موجب خواهد شد كه هر چه زودتر نارساييها و كاستيها كم رنگ تر شده و مشكلات موجود نيز كاهش يابد.

 واژه هاي كليدي

 مشاركت، مشاركت اجتماعي، مديريت مشاركتي، مراحل مشاركت و عوامل طرح برنامه هاي نظارت و بازرسي، موانع عمده مشاركتي عمومي، سطوح و عوامل موثر در جلب مشاركت مردمي.